ahromenka

Пасьля сьмерці Багдановіча “ў белым доме ля сіняй бухты” непадалёк ад ялцінскага Палікураўскага ўзвышша яго павахалі на Старых Лівадзійскіх могілках. На магіле паставілі драўляны крыж, і туды гадоў дзесяць ніхто не хадзіў.

Напрыканца 20-х гадоў у Ялту была выпраўленая дэлегацыя беларускіх пісьменьнікаў, у такім, здаецца, складзе: Уладзімір Жылка, Уладзімір Дубоўка і Міхась Клімковіч. Знайсьці магілу Максіма-кніжніка ім дапамог могілкавы вартаўнік. Хаця і ён ня быў упэўнены, што знайшоў менавіта патрэбны капец. Магіла была ў жахлівым стане: павалены крыж, бадыльлё, сьмецце… Зрэшты, у такім стане былі ці ня ўсе Лівадзійскія могілкі. Нашыя хлопцы закапалі на магіле аптэкарскую шклянку з цыдулкай – маўляў, пацьвярджаем, што магіла менавіта тут, і зьехалі да Менску.

Празь нейкі час да Ялты прыезхала чарговая беларуская дэлегацыя, з падрабязным плянам – як адшукаць магілу Багдановіча. Магілу шукалі доўга, знайшлі падобную, але ж аніякай аптэкарскай шклянкі з цыдулкай у капцы не было. У выніку Максіму Багдановічу быў пастаўлены помнік – тыпавая стэла для чырвонаармейцаў. У 1988 годзе, калі я ўпершыню наведаю тую магілу, стэла тая яшчэ стаяла.

Цяпер магіла Багдановіча выглядае так:




Але ж няма аніякай пэўнасьці, што паэт пахаваны менавіта там…